يادته يک روز بهم گفتي !!!! هر وقت خواستي گريه کني برو زير بارون که نکنه نامردي اشکات رو ببينه و بهت بخنده ؟ گفتم اگر بارون نباره چي؟؟؟؟؟؟ برگشتي و گفتي : اگه چشماي قشنگ تو بباره آسمون هم گريش ميگيره!!! گفتم يک خواهش ازت دارم وقتي که آسمون چشمام ميخواد بباره ميشه تنهام نذاري؟ گفتي به چشم ... اما حالا امروز دارم گريه مي کنم

میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت ؟گفت: جایی که میری مردمی داره که می شکننت نکنه غصه بخوری من همه جا باهاتم . تو تنها نیستی . توکوله بارت عشق میزارم که بگذری، قلب میزارم که جا بدی، اشک میدم که همراهیت کنه، ومرگ که بدونی برمیگردی پیشم

بعد از مرگم تکه يخي به شکل صليب بر روي سنگ قبرم بگذاريد تا با اولين طلوع خورشيد اب شودوبه جاي يار برايم گريه کند

موقعي كه ميخواستمت ميترسيدم نگات كنم موقعي كه نگات كردم ترسيدم باهات حرف بزنم موقعي كه باهات حرف زدم ترسيدم نازت كنم موقعي كه نازت كردم ترسيدم عاشقت بشم حالا كه عاشقت شدم ميترسم از دستت بدم

همه می گویند که اسیر سراب چشمانت شده ام

همه می گویند اسیر تارهای بافته احساست شده ام

همه می گویند و باز هم می گویند که قلبم را در سراب گم کرده ام

و روزی مرا در بازار عشاقت به قیمت یک لبخند خواهی فروخت

ولی من تنها به چشمان سیاهت نگاه می کنم

تا پاسخ سوالهایم را دز نگاهت بیابم

یه با ر که شده بگو دوسم داری

یک قطره اشک گوشه چشمات نشسته بود.... بهت گفتم : اين ديگه چيه؟

روت بر گردوندی و گفتی هيچی.

گفتم:خودم ديدم که گريه کردی.

گفتی:نه.اين که اشک نيست.

گفتم:اگه اشک نيست پس چيه؟

 گفتی: اين عشقه.

 گفتم: عشق چيه؟

خيلی مهربون شده بودی.نگاه کردی توی چشمام! گفتی:عشق يعنی خاطره.

گفتم:خا طره چيه؟

گفتی: يعنی خاطره اولين بار که ديدمت. يادت هست؟

 گفتم :عشق حقيقی که يک لحظه نيست.خا طره اولين ديدار يک لحظه بود و تموم شد.

گفتی :ديدی اشتباه کردی! عشق يعنی تکرار خاطره اولين ديدار.که تا آخر عمر توی ذهن می مونه و مدام تکرار ميشه.

حا لا توی چشمات نگاه می کنم و يک قطره اشک آهسته از گوشه چشمام پايين مياد.....

*خودتان را آنطور كه دوست داريد باشيد مجسم كنيد. نه آنطور كه هستيد.

* با كارهاي كوچك هم مي توانيد محبت خود را نشان دهيد و لزومي ندارد قدم هاي بزرگ برداريد .

* هنگامي كه مهرباني مي كنيم ، بر شأن ديگران مي افزاييم ، و اين اساس دوست داشتن است.

من که می دانم شبی عمرم به  پایان می رسد 

  نوبت خاموشی من سهل و آسان می شود

من که می دانم  که تا سرگرم بزم و مستی ام

   مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد

پس چرا عاشق نبا شم

  من که می دانم به دنیا اعتباری نیست  نیست

بین مرگ و آدمی قول وقراری نیست  نیست  

من که می دانم اجل ناخوانده و بیداد گر

سر زده می آید و راه فراری نیست نیست

پس چرا عاشق نباشم

پس چرا عاشق نباشم

 به خاطر تو خورشيد را قاب ميكنم و بر ديواردلم ميزنم.

    به خاطر تو اقيانوس ها رادر فنجاني نقره گون جاي ميدهم.

    به خاطرتو كلماتم را به باغ هاي بهشت پيوند ميزنم .

    به خاطر تو دستهايم را آيينه ميكنم و بر طاقچه يادت مي گذارم.

   به خاطرتو ميتوان چون كودكي لجوج سلام معطر سيب ها را ناشنيده گرفت.

   به خاطر تو ميتوان از جاده هاي برگ پوش و آسمان هاي دوردست چشم پوشيد .

   به خاطر تو مي توان شعله تلخ جهنم راچون نهري گوارا  مزه مزه كرد.

   و به خاطر تو ميتوان به ستاره ها محل نذاشت .

غصه ی تو برای من ، شادی من برای تو 

    دلت گرفت بگو خودم گريه کنم به جای تو

                                  روزای خوب برای تو ،  شبای بد برای من
                                           بهار و عطرش مال تو ، برگای پاييز مال من

زندگی من در زلالی چشمان تو خلاصه شده

زندگی من در نفس های بازدم تو جاری شده

 زندگی من در همين از تو نوشتن ها وسعت يافته

نفس كشيدن من تنها با ياد اوری زنده بودن تو امكان پذير است

همين كه گاه نگاه چشمان پر از عشق  تو را ميبينم برايم كافی است و قانع

كننده است كه زندگی زيباست

هميشه يه کسايي بودن که بهم ميگفتن چرا تو عشق نداري؟هميشه بودن کسايي که بهم بگن عشق يعني زندگي... ميگفتن اگه عاشق نشي يعني زندگي نکردي... ولي بهم نگفتن اگه اسير يکي بشي دلت ميسوزه...بهم نگفتن اگه با چشاش نگات کنه انگار تموم جونتو به آتيش ميکشن...بهم نگفتن اگه تموم روز ببينيش بازم دلتنگش ميشي...بهم نگفتن ممکنه يه روز بذاره بره...بهم نگفتن... نگفتن که تو پشت سرش اشک ميريزي ولي اون بي اعتنا ميره...نگفتن تو ديوونش ميشي ولي اون بي خيالت ميشه